Kuşlaar.. Sen kuşları boşveer EVLEER

Selamlar.. Kuşlara uydum ve burayı boşladım. Zaman o kadar hızlı geçiyor ki. Anlayamıyorum. 4 tane cuma yaşıyoruz ve maaşımı almış oluyorum. Düşününce bunda ne var diyeceksiniz ama işte hızlı. :) Alıştım iyice işe, sabah erken kalkıp kahve de içiyorum artık. Böyle bir sevgim (bağımlılık) olduğunu bilmiyordum kahveye ama ilk 2 ay uyku düzenimi tutturamadığım için içmemiştim. Büyük bir eksiklik.. Neyse şuan için ilişkimiz iyi. Çalıştığım yerde hep yaşıtım insanlar var ve onlara bile alıştım. Sabahları günaydınlaşıyoruz falan. Değişik geliyor bana. Hala kendimi stajyer olarak görüyorum bir de.. Ne bileyim. Kalıcı değil gibi hiçbir şey. Bir sürü hata da yapıyorum baya iyi öğrenmek açısından. Çalışma arkadaşlarımdan ikisi aşşırı gergin. Hatta geçen gün bir analiz olmuyor diye ağladı biri. Başlarda uğraşıyordum, konuşuyordum bazen olmaz falan diye. Şuan kaçıyorum sadece. Yether artık negatif enerji süngeri değilim sonuçta. Olsam bile kendimi sıkabileceğim bir lavabo yok. O yüzden sessizce kaçıyorum laboratuvarın öbür ucuna. Diğerlerine soruyorum napıyorsunuz diye. Prospektüs okuyorum ne işe yarıyor bu ilaçlar anlamak için. Gereksiz ama insan merak ediyor. 

Bunların dışında da mutluyum. Şehir değiştirmek, ev değiştirmek, ailemden uzaklaşmak, alışkanlıklarımın değişmesi üzerine korkularımın hepsi ilk haftada gitti. Şuna bağladım bunu; sevgilim de burada olduğu için yabancılık çekmedim. Yani evim oymuş. Evime gelmiş gibi hissediyorum onun yanında. Umarım böyle sürüp gider. Şuanki hayatımdan memnunum baya. 

Maaş almak feci güzel bir şeymiş. Her ay kendime saçma sapan harcama eşyası belirledim. Kalan parayı da yiyecek kıyafet için saklıyorum.  İlk ay aldığım saçma sapan eşyam xiaomi tartı ve saat. 

** Bu blog bir şayomi fanıdır**

Evdeki eşyaları tek tek şayomi olanlarla değiştirip akıllı ev yapacağım günü bekliyorum. Eve gelmeden önce süpürtecek ve kettle ı 94 dereceye ayarlatacağım. Kahve için. Sonra telefondan ışığın tonunu seçip kitap okuyacağım bir gün hayal ediyorum.. (bomboş hayaller) 

Bir de english centralden ders almaya başladım. Sevgilim camblyden alıyor ben hala fakir hissettiğimden dolayı pahalı geldi almadım. Ama memnunum. İyi ingilizce konuşuyor şimdiye dek hocalarım. Görüntülü konuşma gerginliğimin %4,5 civarı gitti diyebilirim. Başlarda nabzım 106ya çıkıyordu. Şimdi 90 civarı.. Elin Filipinlisiyle* konuşurken niye bu kadar heyecanlanıyorsun diyebilirsiniz. (*kinayedir). Bilmiyorum. Bilemediğim her şey geriyor beni. Neyse aşacağız bunları. Maviliklere falan da çıkacağız ya. Umarım çıkarız. 

Yaşar'dan müthiş bir şarkıya bitirmek istiyorum bu yazıyı. Siz kuşları boşverin. İyi günler.