İyi akşamlar. Nasılsınız? Ben eh. Üşüyorum,esniyorum ama uykum yok,aynı şarkıyı2000.kez dinleyişim .Ne önemi var yazmanın. yok. ama yazacağım. dünden beri bayaa sinirli ve mutsuzum.çünkü geleceğe dair o kadar az umudum var ki. aslında bu bir sorun olmamalı. yani ne zaman sorun oldu ki.küçük aralıklarla normal biri olup hayatıma devam ediyorum. ama bu sıralar daha zor umutsuzluk. işlemeyi bırakıyorum çünkü. pengu.exe. has stopped benzeri bir yazı çıkıyor ve ben dalıp gidiyorum bir yerlere. genelde bir kediye sarılmayı ya da denize bakmayı düşünüyor oluyorum. . zor işte ya. iyi notlar almam gerekirken çalışmıyorum bile. dersi anlatmaya çalışan arkadaşlarımı zar zor dinliyorum. neyse, geçer. umarım pek iz bırakmadan atlatırım. herkes beni unutsa ve ben bambaşka bir yerde yeni hayatıma başlasam . aslında bunu daha önce biri söylemişti bana. onun o kaçma isteğini anlamamıştım. hala anlamıyorum, o ısrarını.. insan galiba kendine benzeyen insanları seviyor. mutsuz, kalbi kırık kim varsa kedi gibi okşayasım geliyor. hatta kalbimi kırmasına rağmen arayıp onunla konuşmak istemiştim,çünkü kötü biri olmak istemiyorum. bir kere kötü olursam o bütün kalp kırıklarının sebebi olacakmış gibi geliyor. iyi biriyim neden üzüyorlar diyemeyecekmişim gibi geliyor. salak salak düşünceler işte. iyi olmak iyidir. bunu bir sebebe bağlamak saçma. daha fazla saçmalamadan gideyim. şu artık 2412kez dinleyişimde olduğum şarkıyı bırakayım. belki dinlersin.
iyi geceler. umarım en kısa zamanda mutlu biri olurum yine. bu sapan saçma yazıları ileride okuyup güleceğim, kendime yazıyorum. umarım okumuyorsundur.okuyorsan üzgünüm. kıyafetlerin lekelendiğinde tuz dök hemen,sonra yıkayınca leke kalmıyor. bu bilgiyi vereyim ve boşuna okumuş olma diye düşündüm. tekrardan iyi geceler..
Merhaba.Bu yazıyı aşk-ı memnu - jenerik eşliğinde yazıyorum. Bugün hissettiklerimi anlatan en iyi parça bu çünkü . ahaha. Özlediğim iki arkadaşım benden üç saat uzaklıktaki bir şehirde buluştular. Özellikle benden uzak durmadılar hayır, biri İstanbul'da biri Düzce'de okuyor.
Hatay günlerine gidecek kimse bulamadım.Başta ben de istememiştim ama arkadaşımı kırmamak için gideyim dedim.Hazırlandım falan,gelmek istemedi.. Künefe yiyecektik. Ben de tek başıma dolaşmayı sevmiyorum. 'Sorun değil ben tek başıma giderim' dedim herkese ama gitmeyeceğim.Keşke birileri gelseydi benimle ya :( bu huyumdan hoşlanmıyorum hiç.
Neyse. Makarna , waffle ve alkollü içecekler aldım cosmos izleyeceğim. Bu da güzel bir pazar günü geçirmek için kafi değil mi? En azından bir Perşembe değil. Perşembelerden nefret ediyorum.Kafamda çarşambadan cumaya atlıyorum hep. biri bana günün perşembe olduğunu söylemezse idare ederim.
Yine kararlar aldım.-vaktimin çoğunu kararlar alarak geçiririm.- Kanaviçe kursuna gideceğim galiba.şöyle şirin gumball, harry potter, legolas falan yapsam harika olmaz mı? Bir de dil öğrenmekle alakalı çalışmalarım olabilir ama bilmiyorum. Durmadan birilerinin beni ikna etmesini bekliyormuşum gibi geliyor. Kendi kararlarım genelde hiçbir şey yapmamak üzerine olduğu için. Oysa böyle biri değildim. Eksik kalmış gibiyim. üzücü . Neyse. Kendime boya kalemleri aldım. Akşam iyi hissedersem bir şeyler çizeceğim. Benden bu kadar. Diğer yazımda kanaviçeden ve ne bileyim, sapan saçma sorunlarımdan falan bahsedeceğim. Yapabiliyorken,kendinizi bu siteden uzak tutun. Sevgilerle *.*
Kısa kısa bir şeyler yazıp gideceğim. Ders çalışmam gerekiyor,üzgünüm.
Kendimi gerçekten iyi hissediyorum.Pazar günümü sorunumun ne olduğunu tanımamakla,not almakla araştırma yapmakla ve müzik dinlemekle geçirdim.Gerçekten ingilizce,fransızca,almanca,türkçe o kadar çok sayfa taradım ki,sonunda kendim hakkında karar verip depresyondan çıktım.Evet.Ben yaptım bunu..düşünerek girdiğim depresyondan aynı yolla çıktım. Öncelikle,kendime karşı bu kadar dürüst olmayı bıraktım.Evet kalbim kırık.Ee ne yapılabilir ki bu durumda, bunu diğer insanlara söylemekle ne bekliyordum mesela. İyileştirsinler istiyordum ama yapamıyorlar malesef.Sen de biliyorsun. Bunu göz ardı ettim önce. Kalbim kırık olabilir ama sonuçta işe yarayan bir kalbim var. Her zaman daha kötüsü olabilir mantığıyla kurulmuş bir cümle değil.Öyle cümleler insanı hiçbir yere taşımıyor bence. Anlatmak istediğim, belki bir gün eskisi gibi olabilme ihtimalim. Odaklanam gereken şey buydu. Okula gitmek istemediğim için,istediğim bölüm bu değil diyordum. O konuda da biraz dürüst olmak istedim (algıda dürüstlük böyle bir şey =) İstediğim şey gerçekten de bütün gün evde oturup bir şeyler izleyip okumak. Ama bunun sebebi tembellik. Viyana'da sanat tarihi okusaydım, yoo bu olmadı. İzmirde mimarlık okusaydım da aynı şekilde gitmek istemeyebilirdim. Tembellik döngüsünü kırmam gerekiyordu. Şuan gerçekten iyi hissediyorum. Aradığım soruların cevabını bulmuş gibiyim.
