Planlar vs Yaşananlar.

Yarına dair her şeyi planladım.O plana göre dörtbuçuk saat önce uyuyor olmam gerekiyor. Söyleyeceklerim bu kadar.

Bu yazı Morrissey'e adanmıştır.

Merhaba. ^.^

Bugün mutlu sütten çok sevdiğim Morrissey beyefendinin doğum günü. Benim hayatımdaki yeri ve önemi hakkında bir şeyler yazmak istedim. Canım adam ya, burada olsa da öpsek. Neyse, başlıyorum.

Geçen yıl,yağmurlu saçma sapan bir günde Let me kiss you şarkısını dinlemiştim.İlk dinlememi ve nasıl üzüldüğümü hala hatırlıyorum bakın.Anında dost oldum adamla.Sonra diğer şarkılarını açıp saatlerce dinledim.Zira her duruma uygun bir şarkısı var bu mutsuz kedi kılıklı beyefendinin.Sınav dönemi en yakımdaki oldu.Şimdi daha da genişlettim müzik aralığımı ama hala dinliyorum. Çünku ben ya bu adam. Sen de aynı zamanda. Öyle işte. Çok da yazacak bir şey yokmuş.

Mutlu Pazarlar.

İstikrarsız Jelibon

Merhabalar. Başlıktaki tanımlama benim. Ben'im yani.Challange yi tamamlayamayacağım. :( 

Çünkü sınav döneminden çıktım ve bir sınav dönemi daha yaklaşıyor. Böyle arada gelip küçük küçük yazacağım. Ama challange da hep aklımda olacak. Yazın bir sürpriz yapıp tamamlarım zaten,düşüne düşüne cevaplamak en iyisi olacak. :P

Öncelikle , az önce Haggard diye bir grup keşfettim. Hoşlandığım beyefendi sayesinde. (ki o konuya birazdan geleceğim,) Grubu bilenler 'şu an mı keşfettin ya, mağara nasıldı?' gibi tepkiler verebilir. Çok haklı da olurlar, çoğu şeyi sonradan öğreniyorum ben.'herkes herkesi sonradan öğrenirmiş.Bunu da sonradan öğrendim..' (Turgut Uyar-Palyaço) Yazmadan edemedim,Bu şiirdeki palyaço benim galiba.Aslında palyaçolardan korkarım.Sevmiyorum yani.Neyse konudan nasıl da saptım ama. Haggard dinliyorum öyle. Hoşlandığım beye dönecek olursak. Her zaman olan oldu. Ki zaten önceki yazımda da bahsetmiştim.Bir durumun yanlış olduğunu hemen fark ediyorum ama o durumdan aynı çabuklukla uzaklaşamıyorum maalesef. Her şey iyi olacak gibiydi. Buluşmak için sözleşmiştik fakat gelmedi. İşin diğer kötü yanı ise aynı okuldayız,onu görmemem imkansız ve ortak derslerimiz de var.Neyse. Sorun değil. 

Bir arkadaşıma uzaklaşsak mı biraz dedim. O da Eymir gölüne gitmeyi teklif etti. Ertesi gün gittik.

En iyi sonuç veren kararlar aniden alınanlar oluyor galiba. Çünkü başka türlüsü beklentiyi yükseltiyor. Ve insanoğlunun beklenti potansiyeli sınırsız. Sürüncemede kalan şeylerin sonu ya kötü oluyor ya da -genellikle- hiç bir şey çıkmıyor. 

Benden bu kadar dostlarım,İyi pazartesiler.Lütfen Mina Urgan-Bir Dinozorun Anıları kitabını okuyun.Lütfen benim yerime de muzlu süt için ve lütfen mutlu olun. Hayat güzel yine de. 

Şuraya birkaç şirin fotoğraf koyalım;

                                                                                 *
                                                                                 

Şuraya da bir Haggard şarkısı ekleyelim;

                                                         -Haggard- Herr Mannelig-

Küçük bir aradan sonra Challange 2*3*4

Merhabalar. Sınav dönemi dolayısıyla onbeş gün bir şey yazamadım. Sınavların büyük bir kısmı iyi geçti. Bu arada aşık oldum ve muhtemelen bir ilişki daha başlamadan bitti.Çünkü acele ettim ve onun hakkında her şeyi öğrenmek istedim. Ruhum öyle, her şeyi yaşayıp bitirmek istiyorum hemen. Böyle olunca ben onun hakkında her şeyi öğrenmiş oldum.Bu çok yanlış çünkü ben onunla tanıştığımda onun hakkında her şeyi biliyor olacağım .Ve belirli fikirler oluşturmuş olacağım.O ise hiç bir şey bilmiyor olacak.Zaman geçince o benim hakkımda fikirler oluşturacak ben ise oluşturduğum fikirlerin yanlış olduğunu fark edeceğim. Yanlış olan şey buydu. Neyse,hayırlısı diyeyim ve hemen challange in diğer sorularına yöneleyim.

2)Göbek adınız nedir? Sizin için önemini anlatabilir misiniz?

Göbek adım yok fakat annem bana Sıla ismini koymak istemiş.Bir yere bağlı değilim fakat nerede değilsem orada iyi olacakmışım gibi gelir.Belki de bu yüzden,bilemiyorum.

3)Cüzdanınızda neler olduğunu bizimle paylaşın.

Benim bir cüzdanım da yok,üzgünüm. Kredi kartımı ve okul kimliğini telefonun kabının altına koyuyorum.Yanımda on liradan fazla taşımıyorum zaten.Parayı da cebime koyuyorum,doğal olarak.

 4)Kim veya ne olmadan yaşayamazsınız? Neden?

tamam,,bu soru üzerinde düşünüp tatmin edici bir cevap yazmak istiyorum şimdi.Küçük yaşlardan beri kendimi insanların bir gün gideceği fikrine alıştırmaya çalıştım.O dönemde fazla yapacağım bir şey yoktu,kitap okuyordum sadece.Televizyon izlemeyi sevmezdim,arkadaşlarım yoktu. Bir oyuncak ayım vardı,Çomar..En yakın arkadaşım oydu diyebiliriz.Sonra gözünün biri düştü ve babam kırmızı bir iple gözünü dikmeye çalıştı. Küçük bir çocukluk travması. Çomara dokunamadım sonra ben,sessizce veda edip uzaklaştım. Şimdi de hamtaro var.Bir buçuk metre boyunda,4 yaşında bir oyuncak maymun.Benim, muhabbet kuşlarımdan sonra ( üç taneler;Pengu,Sütlaç ve Ponçik) en yakın arkadaşım.Tabii şimdi,yaşayan insan dostlarım da var. Eskisi gibi ölü değil hepsi. Evet. Soru neydi? Özür dilerim aslında bügun kafam çok dağınık. Sorunun cevabı, herkes de olmadan bir şekilde yaşayabilirim.Bir şekilde diyorum çünkü,eksileceğim. Eski ben olmayacağım, bu kayıp beni değiştirecek. Ama elbette yaşayacağım. Ne yapılabilir ki?

Bu arada yeri gelmişken yakın zamanda kaybettiğim (yediğim) sınav döneminde bana eşlik edip anlattığım her dersi dinleyen vefakar dostum Daniel'in resmini koyayım. Canım Daniel,hayatımdaki çoğu dosttan daha dost olduğun teşekkürler. Her armut gördüğümde seni hatırlayacağım...

                                                                   İyi Salıöncesi'ler :)