Kısa kısa bir şeyler yazıp gideceğim. Ders çalışmam gerekiyor,üzgünüm.
Kendimi gerçekten iyi hissediyorum.Pazar günümü sorunumun ne olduğunu tanımamakla,not almakla araştırma yapmakla ve müzik dinlemekle geçirdim.Gerçekten ingilizce,fransızca,almanca,türkçe o kadar çok sayfa taradım ki,sonunda kendim hakkında karar verip depresyondan çıktım.Evet.Ben yaptım bunu..düşünerek girdiğim depresyondan aynı yolla çıktım. Öncelikle,kendime karşı bu kadar dürüst olmayı bıraktım.Evet kalbim kırık.Ee ne yapılabilir ki bu durumda, bunu diğer insanlara söylemekle ne bekliyordum mesela. İyileştirsinler istiyordum ama yapamıyorlar malesef.Sen de biliyorsun. Bunu göz ardı ettim önce. Kalbim kırık olabilir ama sonuçta işe yarayan bir kalbim var. Her zaman daha kötüsü olabilir mantığıyla kurulmuş bir cümle değil.Öyle cümleler insanı hiçbir yere taşımıyor bence. Anlatmak istediğim, belki bir gün eskisi gibi olabilme ihtimalim. Odaklanam gereken şey buydu. Okula gitmek istemediğim için,istediğim bölüm bu değil diyordum. O konuda da biraz dürüst olmak istedim (algıda dürüstlük böyle bir şey =) İstediğim şey gerçekten de bütün gün evde oturup bir şeyler izleyip okumak. Ama bunun sebebi tembellik. Viyana'da sanat tarihi okusaydım, yoo bu olmadı. İzmirde mimarlık okusaydım da aynı şekilde gitmek istemeyebilirdim. Tembellik döngüsünü kırmam gerekiyordu. Şuan gerçekten iyi hissediyorum. Aradığım soruların cevabını bulmuş gibiyim.
Anlatmak istediklerim bu kadardı.
With love. :*
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder