Hatay günlerine gidememenin beni üzmesi rezaleti

Merhaba.Bu yazıyı aşk-ı memnu - jenerik eşliğinde yazıyorum. Bugün hissettiklerimi anlatan en iyi parça bu çünkü . ahaha. Özlediğim iki arkadaşım benden üç saat uzaklıktaki bir şehirde buluştular. Özellikle benden uzak durmadılar hayır, biri İstanbul'da biri Düzce'de okuyor.
Hatay günlerine gidecek kimse bulamadım.Başta ben de istememiştim ama arkadaşımı kırmamak için gideyim dedim.Hazırlandım falan,gelmek istemedi.. Künefe yiyecektik. Ben de tek başıma dolaşmayı sevmiyorum. 'Sorun değil ben tek başıma giderim' dedim herkese ama gitmeyeceğim.Keşke birileri gelseydi benimle ya :( bu huyumdan hoşlanmıyorum hiç.
Neyse. Makarna , waffle ve alkollü içecekler aldım cosmos izleyeceğim. Bu da güzel bir pazar günü geçirmek için kafi değil mi? En azından bir Perşembe değil. Perşembelerden nefret ediyorum.Kafamda çarşambadan cumaya atlıyorum hep. biri bana günün perşembe olduğunu söylemezse idare ederim.
Yine kararlar aldım.-vaktimin çoğunu kararlar alarak geçiririm.- Kanaviçe kursuna gideceğim galiba.şöyle şirin gumball, harry potter, legolas falan yapsam harika olmaz mı? Bir de dil öğrenmekle alakalı çalışmalarım olabilir ama bilmiyorum. Durmadan birilerinin beni ikna etmesini bekliyormuşum gibi geliyor. Kendi kararlarım genelde hiçbir şey yapmamak üzerine olduğu için. Oysa böyle biri değildim. Eksik kalmış gibiyim. üzücü . Neyse. Kendime boya kalemleri aldım. Akşam iyi hissedersem bir şeyler çizeceğim. Benden bu kadar. Diğer yazımda kanaviçeden ve ne bileyim, sapan saçma sorunlarımdan falan bahsedeceğim. Yapabiliyorken,kendinizi bu siteden uzak tutun. Sevgilerle *.*